သရဖီ

အိပ္မက္ထဲ အရည္ေပ်ာ္က်သြားၾကတဲ့ အိပ္မက္ေတြ
အိပ္စက္ေနပါေစေလ...
ကိုယ္တိုင္ မစိုက္ပ်ိဳးခဲ့တဲ့ သစ္သီးတစ္လံုးရဲ႕ တန္ဖိုးဟာ
ကိုယ္တိုင္ မ၀ယ္ယူပဲ ရလိုက္သလို....
ကိုယ္ခ်စ္တဲ့ ရနံ႕နဲ႕ပဲ ေပ်ာ္ေမြ႕ေနေတာ့မယ္
သရဖီေရ......

အင္တာနက္စြဲေရာဂါ

ခုေခတ္ဟာေခတ္ျဖစ္တာနဲ႔အမွ်၊ အင္တာနက္ရဲ႕ေကာင္းက်ဳိးေတြေၾကာင့္လူေတြ
အက်ဳိးေက်းဇူးရၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ဒါဟာ
အင္တာနက္ကုိမဇၥ်ိမပဋိပဋာနည္းနဲ႔သုံးတတ္သူေတြအတြက္ျဖစ္ပါတယ္။
အလြန္အကၽြံစဲြလမ္းသြားမိသူေတြကေတာ့ ဘိန္း၊ အရက္၊ ေဆးစတာေတြလုိ
အင္တာနက္စဲြေရာဂါရတတ္ပါတယ္။
About disorder - ေရာဂါအေၾကာင္း
အင္တာနက္စဲြေရာဂါမွာ၊ တျခားဘိန္း-ေဆးေတြလုိပစၥည္းကုိစဲြတဲ့ substance
addiction မဟုတ္ဘဲ ခ်က္ေနရတာ၊ ဘေလာဂင္ေနရတာ၊နက္ေရွာ့ပင္ေနရတာစတဲ့
လုပ္ေဆာင္မွဳကုိစဲြတဲ့ process addiction ျဖစ္ပါတယ္။
Symptoms - ေရာဂါလကၡဏာမ်ား
၁။ tolerance - ယဥ္ပါးသြားျခင္း (ေဆးယဥ္သကဲ့သုိ႔)-
အင္တာနက္သုံးတဲ့အခ်ိန္မ်ားေနေပမယ့္ ဆက္ျပီးဆက္ျပီးသုံးခ်င္ေနတာ၊
အခ်ိန္နည္းတယ္လုိ႔ခံစားရ၊ စိတ္ေက်နပ္မွဳမရတာ။
၂။ withdrawal symptoms- ေဆးျဖတ္လကၡဏာမ်ားခံစားရျခင္း -
အင္တာနက္သုံးတာေလွ်ာ့ခ်လုိက္ရရင္၊ စိတ္မေပ်ာ္တာ၊ စိတ္တုိစိတ္ဆတ္လာတာ၊
စိတ္ဓာတ္က်သလုိခံစားရတာ၊ စိတ္အလုိမက်သလုိခံစားရတာ။ အင္တာနက္သုံးေနတုန္းမွာ
အေႏွာက္အယွက္ေပးသလုိျဖစ္ရင္ ပုံမွန္ထက္ပုိျပီးစိတ္တုိလာတာ။
အင္တာနက္ၾကည့္ေနရမွ စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္ေက်နပ္မွဳရတာ။
၃။ပုံမွန္အခ်ိန္ေတြမွာပါ အင္တာနက္နဲ႔ပတ္သက္တာေတြးေနမိတာ၊ ဥပမာ-ဘေလာ့ဂ္မွာ
ဘာတင္လုိက္မယ္၊ ဘယ္သူ႕ဆီသြားမလည္ရေသးဘူးစသျဖင့္
ေစ်းသုံးေနရင္းစဥ္းစားေနမိတာမ်ဳိး။
၄။ အင္တာနက္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့အိပ္မက္မၾကာခဏမက္တာ။
၅။ type ရုိက္သလုိမ်ဳိးလက္ဂနာမျငိမ္လွဳပ္ရွားတတ္လာတာ။
၆။ စိတ္ကူးထားတာထက္ပုိျပီးအင္တာနက္ကုိအခ်ိန္ေပးေနမိတာ။ ဥပမာ-မအိပ္ခင္ နာရီ၀က္ေလာက္ၾကည့္လုိက္ဦးမယ္ဆုိျပီး ၂-၃ နာရီဆက္မိတာ။
၇။ အင္တာနက္နဲ႔ပတ္သက္ဆက္ႏြယ္တဲ့ကိစၥေတြမွာ အခ်ိန္ပုိေပးေနမိတာ (အင္တာနက္ၾကည့္တာအျပင္) ဥပမာ- ဘေလာ့ဂ္မွာတင္ဖုိ႔ စာအုပ္ရွာဖတ္တာမ်ဳိး
၈။ အင္တာနက္ကုိ ေလွ်ာ့ဖုိ႔စိတ္ကူးေပမယ့္ မေအာင္ျမင္တာ။
၉။ တျခားလူမွဳေရးနဲ႔ ေန႔စဥ္ဘ၀လုပ္ငန္းေဆာင္တာေတြပ်က္ကြက္လာတာ။ အထူးသျဖင့္
မိသားစုရွိသူေတြမွာ၊ ခ်က္ျပဳတ္သန္႔ရွင္းလုိစိတ္နည္းလာ၊
လင္မယားဆက္ဆံေရးစိတ္၀င္စားမွဳေလ်ာ့လာ၊
လိင္စိတ္အလုိဆႏၵနည္းလာ-သားသမီးေပၚ၀တၱရားပ်က္လာတာ။ တစ္ဦးထဲသမားေတြမွာ
အျပင္သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ထိေတြ႕ဆက္ဆံမွဳနည္းလာတာ။
ေက်ာင္းသားေတြမွာအဆင့္က်လာတာ။ အလုပ္သမားေတြမွာ
အလုပ္ထဲစိတ္ပါ၀င္စားမွဳနည္းလာတာ။
၁၀။ ကုိယ္လက္လွဳပ္ရွားမွဳ၊ အျပင္ထြက္အပမ္းေျဖျခင္း၊ တီဗီၾကည့္ျခင္းစတာေတြ သိပ္မလုပ္ေတာ့တာ။
၁၁။ အင္တာနက္အခ်ိန္မ်ားလြန္းလုိ႔ အိပ္ေရးပ်က္ျပီး၊
ေနာက္ေန႔မနက္ေစာေစာမထႏုိင္တာ၊ အိပ္ေရးပ်က္မွဳေၾကာင့္
အင္တာနက္ထုိင္တာကလဲြျပီးဘာမွလုပ္ခ်င္စိတ္မရွိတာ၊
၁၂။ အလုပ္အကုိင္၊ က်န္းမာေရး၊ အိမ္ေထာင္ေရး၀တၱရားပ်က္ေနမွန္းသိေနလ်က္နဲ႔ အင္တာနက္ကုိ မျဖတ္ႏုိင္ဘဲျဖစ္လာတာ။
၁၃။ Forming cyber relationships with strangers met online is also a sign
of internet addiction. - အြန္လုိင္းကတဆင့္ မေတြ႕ဘူးမျမင္ဘူးသူ
သူစိမ္းမ်ားနဲ႔မိတ္ေဆြျဖစ္-ဆက္ဆံျဖစ္တာ။ Extra-marrital relations -
အိမ္ေထာင္ဖက္ဇနီး၊ခင္ပြန္းအျပင္ ဆက္သြယ္မွဳမ်ား
ေရာဂါျဖစ္လြယ္သူမ်ား
စိတ္ဓာတ္ေရးရာအားနည္းခ်က္ရွိသူမ်ားမွာ ဒီေရာဂါစဲြလြယ္ပါတယ္။ ငယ္ဘ၀က
စိတ္အနာရဖူးသူမ်ား (psychological trauma)၊ စိတ္ဓာတ္က်လြယ္သူမ်ား၊
အမ်ားနဲ႔မဆက္ဆံခ်င္ တကုိယ္တည္းေနတတ္သူမ်ား၊ အလုပ္ဒဏ္ကုိေရွာင္တတ္သူမ်ား၊
အင္တာနက္နဲ႔စိတ္ထြက္ေပါက္ရွာတတ္သူမ်ား

Complications - ဆက္တဲြဆုိးက်ဳိးမ်ား

၁။ က်န္းမာေရးဆုိင္ရာျပႆနာမ်ား-health problems
(၁) မ်က္စိျပႆနာ
(၂) ေက်ာေအာင့္ခါးနာ စေသာ အေၾကာဆုိင္ရာေ၀ဒနာမ်ား
(၃) လက္မ၊လက္ညိဳးႏွင့္လက္ခလယ္လက္ေခ်ာင္းေလးမ်ားထုံက်င္ျခင္းေရာဂါ -carpal tunnel syndrome
(၄) အားအင္နည္းပါးျခင္း(fatigue)
(၅) အဆီတက္လာျခင္း-ထုိမွတဆင့္ ႏွလုံးေသြးေၾကာေရာဂါမ်ား
၂။ မိသားစုျပႆနာမ်ား-Familial problems
(၁) လင္မယားျပတ္စဲျခင္း
(အြန္လုိင္းမိတ္ေဆြအဆင့္မွသံေယာဇဥ္ပုိလာျခင္းေၾကာင့္အိမ္ေထာင္ဖက္ကုိစိတ္၀င္စားမွဳနည္းလာျခင္း၊
အင္တာနက္ကုိသာအလြန္အမင္းစဲြလမ္းေနမွဳေၾကာင့္
လင္မယားဆက္ဆံေရးနည္းပါးလာျခင္း ႏွစ္မ်ဳိးျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္)
(၂) သားသမီးစိတ္ေ၀ဒနာရျခင္း-မိဘသားသမီးဆက္ဆံေရးေအးစက္လာျခင္း
၃။ လူမွဳေရးအက်ဳိးဆက္မ်ား-Social problems
အလုပ္ပ်က္ျခင္း၊ မိတ္ေဆြစစ္နည္းပါးလာျခင္း၊

Treatment - ကုသမွဳ
ေဆးကုိတိကနဲျဖတ္ရင္ ေဆးျဖတ္တဲ့ withdrawal symptoms ေတြေၾကာင့္
လူထိခုိက္တတ္သလုိ၊ နက္သမားကုိ နက္တိကနဲျဖတ္ခုိင္းရင္ စိတ္ဓာတ္က်တာ၊စတဲ့
ေ၀ဒနာေတြ၀င္လာတတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မွ်င္းျပီးျဖတ္ေစရပါတယ္။
၁။ တေန႔တာအတြင္းနက္သုံးခ်ိန္ကုိ မွတ္တမ္းျပဳစုေစျခင္း
၂။ ျပင္ပေလာကနဲ႔ပုိဆက္ဆံေစျခင္း-ခရီးတုိထြက္ျခင္းစသည္
၃။ မိသားစုသမားမ်ားအတြက္၊ မိဘ၀တ္-သားသမီး၀တ္-လင္၀တ္-မယား၀တ္ စသည္မ်ားျပန္လည္သတိရေစျခင္း
၄။ သင္တန္း-လက္မွဳအတတ္ပညာစတာတက္ေစျခင္း
၅။ တရားထုိင္ေစျခင္း

Prognosis - ေရာဂါေပ်ာက္ကင္းႏုိင္မွဳ
ခံယူခ်က္နဲ႔ အမူအက်င့္ေျပာင္းလဲႏုိင္မွဳ attitude and behavioral change ေပၚမွာမူတည္ပါတယ္။

--
ေမတၱာဖ်န္း၍...လန္းၾကပါေစ..............

ဥကၠာကိုကို(သံတြဲ)

\!!!!!!/
( õ õ )
-----------------oOOO----------------------
http://www.mgoakkarkoko.co.cc
https://oakkarkoko.wordpress.com
--------------------------oOOO--------------
|__| |__|
|| ||
ooO Ooo

အေတြး

ကားႀကိတ္ခံရသည့္ ၾကက္အေၾကာင္း ဆဲြဆန္႔ ေရးသားခ်က္မ်ား ျဖစ္သည္။
ဟာသ စာေရးဆရာ အၾကည္ေတာ္က ျဖစ္စဥ္ ၃ ခု ခဲြျပီး လူ႔စရုိက္ကုိ ပုံေဖာ္ သေရာ္သည္။
သူ၏ ေရးသားခ်က္မ်ားကုိ ျပီးခ့ဲသည့္ႏွစ္က အစျပဳျပီး FaceBook, Gmail ႏွင့္ ဘေလာ့စာမ်က္ႏွာမ်ားမွတဆင့္
အႀကိမ္ႀကိမ္ ျဖန္႔ေ၀သျဖင့္ ယခုအခါ အင္တာနက္တြင္ ပ်ံ႕ႏွံ႔ေနသည္။

တခ်ဳိ႕က အနည္းငယ္ ျဖည့္စြက္ေရးသားျပီးမွ ျဖန္႔သည္ကုိ ေတြ႔ရေလသည္။



အေတြး ၁)

ၾကက္ဖက ၾကက္မေနာက္ကုိ အသည္းအသန္ လုိက္သည္။

ၾကက္ဖအေတြး – မိရင္လည္း မိ၊ မမိရင္လည္း ေသြးပူေလ့က်င့္ခန္း ေပါ့။

ၾကက္မအေတြး – ငါေျပးတာ သိပ္မ်ား ျမန္ေနလားမသိ။

ကံဆုိးစြာပင္ ေျပးေနေသာ ၾကက္မကုိ ကားတစ္စီး ျဖတ္တုိက္သြားသည္။



အပ်ဳိေလး အေတြး – သူတုိ႔ရဲ႕ခ်စ္ျခင္းကုိ ဟုိ ကားစုတ္က ၀င္႐ႈပ္သြားတာပဲ။

အပ်ဳိႀကီးအေတြး – ေတြ႕လား … ၾကက္မက ၾကက္ဖကုိ မႀကိဳက္လုိ႔ သူ႔ ကုိယ္သူ အဆံုးစီရင္သြားတာ။

လူပ်ဳိေလးအေတြး – ေတာက္ … … ဒီေကာင္ေတာ့ တစ္သက္လံုးေနရ ခက္ေနေတာ့မွာပါ။

လူပ်ဳိႀကီးအေတြး – ၾကက္ဖ ေပမယ့္ အေတြးေကာင္းရွာတယ္။ ဟုိ စကားပံုအတုိင္းေပါ့။ တစ္ရက္ ေပ်ာ္ခ်င္ရင္ လမ္းေပၚမွာရွာ၊ တစ္လ ေပ်ာ္ခ်င္ မိန္းမယူ၊ တစ္ႏွစ္ေပ်ာ္ခ်င္ မယားငယ္ထား၊ တစ္သက္လံုး ေပ်ာ္ခ်င္ လူပ်ဳိႀကီးပဲလုပ္ … တဲ့။ အင္း … ၾကက္ဖခမ်ာ တစ္သက္လံုး ေပ်ာ္ခ်င္လုိ႔နဲ႔ တူပါတယ္။

- - - - - - - - - - - - - - - - - -

အေတြး ၂)

ၾကက္ဖက ၾကက္မေနာက္ကုိ အသည္းအသန္ လုိက္သည္။

ၾကက္ဖအေတြး – မိရင္လည္း မိ၊ မမိရင္လည္း ေသြးပူေလ့က်င့္ခန္း ေပါ့။

ၾကက္မအေတြး – ငါေျပးတာ သိပ္မ်ား ျမန္ေနလားမသိ။

ကံဆုိးစြာပင္ လုိက္ေနေသာ ၾကက္ဖကုိ ကားတစ္စီး ျဖတ္တုိက္သြားသည္။



အပ်ဳိေလးအေတြး – အင္း- ၾကက္မကုိ လုိက္ဖုိ႔ ၾကက္ဖတစ္ေကာင္ေတာ့ ထပ္ရွာရဦးမွာပဲ။

အပ်ဳိႀကီးအေတြး – ေရွ႕မၾကည့္၊ ေနာက္မၾကည့္ လုိက္တာကုိး။ ေသတာေတာင္ နည္းေသး။

လူပ်ဳိေလးအေတြး – အခ်စ္ အတြက္ အသက္ကုိပဓာနမထားဘဲ ခ်စ္ရဲတဲ့ ၾကက္ဖပဲ။

လူပ်ဳိႀကီးအေတြး – ဟီဟိ … ဟုိ ၾကက္မေတာ့ ၾကက္ဖ မရွိရင္ တစ္သက္လံုး ေနရခက္ၿပီ။

- - - - - - - - - - - - - - - - - -

အေတြး ၃)

ၾကက္ဖက ၾကက္မေနာက္ကုိ အသည္းအသန္ လုိက္သည္။

ၾကက္ဖအေတြး – မိရင္လည္း မိ၊ မမိရင္လည္း ေသြးပူေလ့က်င့္ခန္း ေပါ့။

ၾကက္မအေတြး – ငါေျပးတာ သိပ္မ်ား ျမန္ေနလားမသိ။

ကံဆုိးစြာပင္ ေျပးေနေသာ ႏွစ္ ေကာင္လံုးကုိ ကားက ျဖတ္တုိက္သြားသည္။



အပ်ဳိေလးအေတြး – အစကတည္းက ၾကက္ဖ မီေအာင္ လုိက္သင့္တယ္။

အပ်ဳိႀကီးအေတြး – ၾကက္မ အျပစ္ မဟုတ္ဘူး၊ ၾကက္ဖ အျပစ္။

လူပ်ဳိေလးအေတြး – အမွန္ဆုိ ၾကက္မေလးက အရွိန္ ေလွ်ာ့သင့္တယ္။

လူပ်ဳိႀကီးအေတြး – ဟီဟိ … ေအးေရာ၊ ဟင္းစားေတာ့ရၿပီ။

- - - - - - - - - - - - - - - - - -

ၾကက္ဖက ၾကက္မေနာက္ကုိ အသည္းအသန္ လုိက္သည္။

ၾကက္ဖအေတြး – မိရင္လည္း မိ၊ မမိရင္လည္း ေသြးပူေလ့က်င့္ခန္း ေပါ့။

ၾကက္မအေတြး – ငါေျပးတာ သိပ္မ်ား ျမန္ေနလားမသိ။



ၾကက္မ်ားေခါင္းထဲတြင္ ထုိမွ်သာ ရွိေသာ္လည္း လူေတြက မ်ဳိးစံုေတြး၊ မ်ဳိးစံု ေျပာေနၾကေလသည္။

အၾကည္ေတာ္

--------------------------------------------------------------------

ျဖည့္စြက္ခ်က္ ၁)

ၾကက္ဖက ၾကက္မေနာက္ကုိ အသည္းအသန္ လုိက္သည္။

ၾကက္ဖအေတြး – မိရင္လည္း မိ၊ မမိရင္လည္း ေသြးပူေလ့က်င့္ခန္း ေပါ့။

ၾကက္မအေတြး – ငါေျပးတာ သိပ္မ်ား ျမန္ေနလားမသိ။

ကံဆုိးစြာပင္ ေျပးေနေသာ ၾကက္မကုိ ကားတစ္စီး ျဖတ္တုိက္သြားသည္။



ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးၾကီးအေတြး – ၾကက္ဖက ၾကက္မ ေသေအာင္ စနစ္တက် မဟာဗ်ဴဟာခင္း လုပ္သြားတာ။ ကားသမားလည္း ငါ့လာတိုက္ဖို႔ ၾကံစည္ ေလ့က်င့္ေနတာျဖစ္ႏုိင္တယ္။ အစည္းအေ၀း ေခၚျပီး ကာကြယ္တဲ့ နည္းလမ္း ရွာဦးမွ။



ျပည္ခိုင္ျဖိဳးအေတြး – ၾကက္မရဲ့ အသည္းအျမစ္နဲ႔ ရင္အုပ္သား အထက္ကို ေပးျပီး ေပါင္သား အိမ္သယ္မွ။ ေျခရိုး၂ေခ်ာင္းေတာ့ လမ္းထိပ္က စြမ္းအားရွင္ကို ေပးမယ္၊ ၾကက္ဖကိုပါ သတ္ခိုင္းလုိက္မယ္။ ျပီးရင္ ဟုိေကာင္ သတ္တယ္ ေျပာလိုက္မယ္။



ဒီမိုကရက္အေတြး – တိုက္သြားတဲ့ ကားဒရုိင္ဘာက ၾကံ့ဖြတ္ျဖစ္မွာပဲ။ ၾကက္မကို ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ သျဂိဳလ္ေပးမွ။ ေတာက္ … သျဂိဳၤဟ္ခကလည္း အစိုးရ ေသာက္သံုး မက်တာနဲ႔ မတရားေတာင္းမွာ ေသခ်ာတယ္…။ ၾကက္ဖကိုလည္း ဟုိေကာင္ေတြ သတ္စားဦးမယ္။ ငါ ကယ္တင္ဦးမွျဖစ္မွာပါ…။



ဘုန္းၾကီးတပါးအေတြး – ၾကက္ေတြမွာ တိရိစၦာန္ျဖစ္လို႔ အသိဉာဏ္ မရွိၾကဘူး။ ကိေလသာမီးေတြ ေလာင္ျမိဳက္ျပီး ျဖစ္ေနၾကေတာ့ အသက္ပါ ပါသြားတယ္။ ေရွ႕ဘ၀က အကုသိုလ္ေၾကာင့္ ျဖစ္မွာပဲ။ ၀ဋ္ေပါ့။ ကားဆရာလည္း ေနာင္ဘ၀ ၀ဋ္လည္ေတာ့မွာပဲ။ ေၾသာ္… ကားေတြရွိေနသ၍ သတၱ၀ါေတြ ေသၾကဦးမွာပဲ…။ အနိစၥ … ဒုကၡ … အနတၱ……။



Steven Yean

-------------------------------------------------------------------

ျဖည့္စြက္ခ်က္ ၂)

ၾကက္ဖက ၾကက္မေနာက္ကုိ အသည္းအသန္ လုိက္သည္။

ၾကက္ဖအေတြး – မိရင္လည္း မိ၊ မမိရင္လည္း ေသြးပူေလ့က်င့္ခန္း ေပါ့။

ၾကက္မအေတြး – ငါေျပးတာ သိပ္မ်ား ျမန္ေနလားမသိ။



ကံဆုိးစြာပင္ ေျပးေနေသာ ၾကက္၂ေကာင္လံုးကိုိ ခ်ိဳင့္ေရွာင္လာေသာ ကားတစ္စီး ျဖတ္တုိက္သြားသည္။



ရုရွားပညာသင္ဗိုုလ္ေပါက္စအေတြး- ဒီၾကက္ေတြ ေသတာေကာ၊ ကားသမား၀င္တိုက္မိတာေကာ ေဒၚလာစားေတြေၾကာင့္ ျဖစ္မယ္၊ ဒီအေၾကာင္း သာသာထိုးထုိးေလး Blog မွာ တက္ေရးဦးမွ။ အဘေတြ ၾကိဳက္ရင္ ရာထူးပါ တိုးသြားႏိုင္တယ္။



ျပည္သူမ်ားအေတြး- ေတာက္ … အစိုးရသာ လမ္းေတြေကာင္းေအာင္ ေဖာက္ထားျပီး သူ႔အလုပ္ သူလုပ္ရင္ ဒီၾကက္ေတြ မေသဘူး၊ ကားသမားလဲ စိတ္ဆင္းမရဲရဘူး…



အစိုးရအေတြး- အကြက္ေတာ့ ေတြ႔ျပီ။ ေကာင္မေလးဆီ လူေတြ အာရုံစိုက္ေနတာကို ၾကက္ေတြ ေသတဲ့အေၾကာင္း ပံုၾကီးခ်ဲ႕၊ ကားသမားကို ထိုးေကၽြးျပီး အာရုံ ေျပာင္းရမယ္။ ဖားမင္းေဆြကိုေခၚ၊ ေဆာင္းပါးေရးခိုင္းျပီး နက္ျဖန္သတင္းစာထဲ ထည့္မွဘဲ။



ေသာၾကာေကာင္ေကာင္

---------------------------------------------------

ျဖည့္စြက္ခ်က္ ၃)

ၾကက္ဖက ၾကက္မေနာက္ကုိ အသည္းအသန္ လုိက္သည္။

ၾကက္ဖအေတြး – မိရင္လည္း မိ၊ မမိရင္လည္း ေသြးပူေလ့က်င့္ခန္း ေပါ့။

ၾကက္မအေတြး – ငါေျပးတာ သိပ္မ်ား ျမန္ေနလားမသိ။

ကံဆုိးစြာပင္ ေျပးလုိက္လာေသာ ၾကက္ဖကုိ ကားတုိက္သြား သည္။



ဦးသန္းေရႊ။ ။ေထာင္ခ်ထားရင္ ဒီေကာင္ ဒီလုိေသမွာ မဟုတ္ဘူး။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္။ ။ KFC ကုိေက်ာ္ခုိင္းပီ ၂၁ ရာစု ပင္လုံညီလာခံမွာ ဧည္႔ခံရမယ္။



ဘန္ကီမြန္း။ ။ ငါသာ ၾကား၀င္ ညွိနုိင္းေပးရင္ ဒီလုိျဖစ္မွာ မဟုတ္ဘူး။

အုိဘားမား။ ။ ႀကိဳးစားရင္းေသတာမို႔ သူရဲေကာင္းဆုတံဆိပ္ အပ္ႏွင္းရမယ္။



ျပည္ပအတုိက္အခံမ်ားအေတြး။ ။ ဒီအေၾကာင္း ျမန္မာသံရုံးေရွ႕ သြားေအာ္ပီး ဆႏၵျပမယ္။

ျပည္တြင္းအတုိက္အခံမ်ား။ ။ ဒါဟာ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ေတြရဲ႕ လုပ္ကြက္ပဲ။ ကားသမားကုိ အခ်ိန္ကုိက္ သတ္ခုိင္းလုိက္တာ။



ေျမေအာက္လႈပ္ရွားသူမ်ား။ ။ ဟဟ … စစ္အစုိးရမေကာင္းလုိ႔ ဆုိပီး လက္ကမ္းစာေစာင္ ျဖန္႔ရမယ္။

ေက်ာ္သူ။ ။ ဒီေကာင့္ကုိ သၿဂိဳၤဟ္ေပးလုိက္ရင္ ေဖ့ဘြတ္မွာ တပုဒ္ေရးလုိ႔ရျပီ။



ေအာ္ပီက်ယ္။ ။ ဒါဟာ ကာတြန္႔တကြက္ပဲ။ ေဖ့ဘြတ္မွာ ဖြရမယ္။

ဘေလာ္ဂါ။ ။ ဒီသတင္းကုိ သူမ်ားထက္ ဦးေအာင္ တင္မယ္။



ငါမင္းေဆြ။ ။ ဒီႀကက္ဖ ဘာလဲ၊ ဘယ္လဲ။

BDC ။ ။ BBC မွာ အင္တာဗ်ဴးဖုိ႔ အေၾကာင္းတခု ရပီ။ ပီးရင္၊ ေဖ့ဘြတ္မွာ တင္ရမယ္။



လက္နက္ကုိင္မ်ား။ ။ ဒါ တြဲေရးထက္စာရင္ ပုိေကာင္းတဲ့ ခြဲေရးပဲ။

စြမ္းအားရွင္မ်ား။ ။ ကားေပၚ ဆြဲတင္ကြာ။



ႀကံ.ဖြတ္။ ။ ႀကဳိတင္မဲ မေပးလုိ႔ေသတာ။ ေနပေစ။

ေတာင္းပန္ပါတယ္

လိုင္းအခက္အခဲေၾကာင့္ ပို႔စ္အသစ္မ်ား မတင္ျဖစ္ပါပဲ ေရာက္လာၾကတဲ့ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းမ်ားကို အထူးေက်းဇူးတင္ အားနာမိပါတယ္။ အလ်ဥ္းသင့္သလို ဆက္လက္တင္သြားမွာ ျဖစ္ပါေၾကာင္း။။

ေလးစားျခင္းျဖင့္

လမင္းအို
၂၂-၄-၂၀၁၂

သူနဲ႔ ကိုယ္နဲ႔ အလြမ္းနဲ႔

ဒီညခင္း

ေမွာင္ေနတယ္ အခ်စ္ရယ္

ကိုယ့္နံေဘးမွာေတာ့ အလြမ္းေတြက ငုတ္တုတ္

ၾကယ္မလင္းတဲ့ အေမွာင္မိုက္ထဲ

ရွာေဖြမိတဲ့ မ်က္၀န္းတစ္စံုက ပုန္းကြယ္ေန

အို... ကိုယ့္အနာဂတ္ေတြပါ ေပ်ာက္ဆံုးေနပါပေကာ

ေၾကမြခဲ့တဲ့ အိပ္မက္ေတြထဲမွာ

မင္းခ်န္ထားခဲ့တဲ့ ဖိနပ္ျဖဴကေလး တစ္ရံသာ

တိတ္ဆိတ္က်န္ရစ္

ထိုင္ဖူးခဲ့တဲ့ ခံုတန္းလ်ားေလးဟာ

က်ိန္စာမိထားသလို ေမ့ေမာျပေန

အို... ထမသြားပါနဲ႔ အလြမ္းရယ္

ကိုယ့္နံေဘးမွာပဲ ေန ေနေပးပါ

တိတ္ဆိတ္စြာ လြမ္းေနပါ့မယ္

ေျပာျပခ်င္တဲ့ စကားလံုးမ်ားစြာကို

ကူညီနားေထာင္ေပးပါ

ေပ်ာက္ဆံုးခဲ့တဲ့ အသိစိတ္ကို

ကူညီရွာေဖြေပးပါ

ထီးမေဆာင္တတ္တဲ့ ကိုယ့္အတြက္ တဲ့

ညေမွာင္ေမွာင္ထဲ မိုးက

မိတ္ေဆြလို ရြာက်လာတယ္။ ။

လမင္းအို

၁၄-၁၂-၂၀၁၁

အလွဟာ သူ႔အလွနဲ႔သူ လွလို႔ပလို႔

ဆဲလ္အေသေတြကို ေကာက္ယူစားသံုးလိုက္တုိင္း

ႀကံဖန္တိုက္ဆိုင္လာတဲ့ မတည္ၿမဲမႈစကၠန္႔ေတြစာ

တစ္စံုတရာကို စိတ္၀င္စားဟန္ေဆာင္လို႔

အသက္တစ္ခ်က္ရႈိက္တိုင္း ရာသီဟာ တစ္ပတ္လည္ခဲ့

မေသခ်ာေတာ့တဲ့ ကံစမ္းမဲလက္မွတ္ကို စြန္႔ပစ္လိုက္ေတာ့

အလွဟာ သူ႔အလွနဲ႔သူ လွလို႔ပလို႔

ကိုယ္တိုင္စိုက္ပ်ိဳးခဲ့တဲ့ ရင္ဘတ္ေတြဟာ

တစ္စံုတရာလြဲေခ်ာ္မႈနဲ႔ ပိန္လွီေျခာက္ကပ္လာခဲ့ေတာ့

မယံုႏိုင္ရာ မယံုရဲရာ အံ့ႀသစရာေတြဟာ

အလိုလိုျဖစ္တည္လာခဲ့ၾက ဒါဟာ ေလာကသဘာ၀

မေျဖဆိုခ်င္ေတာ့တဲ့ ေမးခြန္းေပါင္းမ်ားစြာအတြက္

ကိုယ္တိုင္ေရးထိုးခဲ့တဲ့ လက္မွတ္တစ္ခုကပဲ

ဆိုင္ရာပို္င္ရာေတြကို သိသာေစလိုက္ရပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္လွတဲ့ အလွဟာ ကၽြန္ေတာ့္အိပ္မက္မွာတည္ၿမဲလို႔

ဆံုေတြ႔ရာ အိပ္စက္ခန္းထဲမွာ က်ဆံုးေၾကကြဲ

ဖန္တရာေတ ဇာတ္လမ္းေတြေျပာျပခဲ့တဲ့

ပညာတတ္အသိုင္းအ၀ိုင္းေတြကို ေရာက္ရာအရပ္က

လိမၼာျပလိုက္ပါတယ္ လွပဖို႔။ ။

လမင္းအို

၀ိပၸေယာက

အိပ္မက္တစ္ခု မက္ခဲ့တဲ့အလား

ဒီမ်က္၀န္းေတြကိုပဲ ရုန္းမဖယ္ခဲ့တာပါ

အခ်စ္ဆိုတဲ့အရာမွာ

ပန္းပြင့္လို ေမႊးပ်ံ႕႔ႏိုင္တယ္ေျပာေျပာ

ဂြမ္းစိုင္လို ႏူးညံ့ႏိုင္တယ္ေျပာေျပာ

ေလေျပလို ေပ်ာ့ေပ်ာင္းႏိုင္တယ္ေျပာေျပာ

ခုခ်ိန္မွာေတာ့ မသိမ္ေမြ႔ႏိုင္ေတာ့တာ အမွန္

ရယ္ရင္းေမာရင္း ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့တဲ့ နာရီေတြ

တရိႈက္မက္မက္ ေသာက္သံုးခဲ့တဲ့ စမ္းေရေတြ

တခမ္းတနား တည္ေဆာက္ခဲ့တဲ့ စကားလံုးေတြ

စိတ္ကူးေတြ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ အနာဂတ္ေတြ

အႏုပညာကို စီးပြားေရးလို မတြက္ခ်က္ခဲ့သူအတြက္

ဒဏ္ရာဆိုတဲ့အရာဟာ ရင္ဘတ္နဲ႔ တသားတည္း

ဆိုညည္းခဲ့ၾကဖူးတဲ့ သီခ်င္းသံေတြကို ေဖ်ာက္ဖ်က္ပစ္လိုက္ပါ

ထိုင္ခဲ့ၾကဖူးတဲ့ ခံုနိ္မ့္ေလးေတြကို မုန္းတီးပစ္လိုက္ပါ

ငိုေၾကြးခဲ့ၾကဖူးတဲ့ နာၾကည္းစရာေတြကို ေမ့ေပ်ာက္ပစ္လိုက္ပါ

ကိုယ့္ဘက္ကေတာ့

ဒီမ်က္၀န္းေတြကိုပဲ ရုန္းမဖယ္ခဲ့တာပါ

အိပ္မက္တစ္ခု မက္ခဲ့တဲ့အလား။ ။

လမင္းအို

၁၄-၁၂-၂၀၁၁

၀ိပၸေယာက= ခ်စ္စ၊ ခင္စ၊ ၾကင္နာစ ျဖစ္ေစ၊ ေပါင္းသင္းၿပီးမွ ျဖစ္ေစ၊ ေသကြဲ ရွင္ကြဲ ကြဲကြာမႈ။

လမင္းအို ကဗ်ာသတ္ပြဲအမႈ

ညီမေလးရယ္
အစ္ကို စိတ္လႈပ္ရွားခဲ့ရတဲ့
ကဗ်ာဖမ္းပြဲကို အေျခခံၿပီး
ခေရေစ့တြင္းက် စီစဥ္လို႕
ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ေရးလိုက္ပါမယ္။

ဟုတ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ
ေသေနတာ ကၽြန္ေတာ့္ႏွလံုးသားပါ
အဲဒီ
အသဲႏွလံုးဓားထိုးခံရတာ
ျမင္တဲ့သူရွိလား။

စိတ္ခ်ပါ
ကၽြန္ေတာ္သိေအာင္ႀကိဳးစားပါ့မယ္
ျဖစ္ႏိုင္တာကေတာ့ ဒီအသဲႏွလံုးကို
ပိုက္ဆံေပးေခၚသြားၿပီး အေၾကာင္းတစ္ခုေၾကာင့္
သတ္လိုက္တာျဖစ္မယ္။

ဟာ...ဟုတ္ပါ့မလား အိုင္ေဆးရာ
က်ဳပ္အျမင္ေတာ့ သူက
မိန္းမတစ္ေယာက္ကို အၿပိဳင္လိုက္ပိုးမယ္
ဒါေၾကာင့္ ေနာက္ဆံုးမွာ ထံုးစံအတိုင္း...။

ကဗ်ာဆရာမ်ားအနက္
၀င္ေငြအေကာင္းဆံုးမွာ
နယ္မွ ေရးသားသူမ်ားျဖစ္ပါသည္။

ကၽြန္ေတာ္က
ဂင္တုိတိုလူ၏ ဆုပ္ထားေသာလက္ကို
ရိုက္ခ်လိုက္ၿပီးေနာက္ ခ်က္ခ်င္း
လွ်င္ျမန္ေသာ လက္သီးက
ကားေနေသာ လက္မႏွင့္လက္ၫိႈးၾကားဆီသို႕..။

ဘယ္သူ႕မွာမွ
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ရွိၾကတာ မဟုတ္ဘူး
လူတိုင္းမွာ ေကာင္းကြက္ေလးတစ္ခ်ိဳ႕
ရွိပါတယ္ သူ႕အတြက္ကၽြန္ေတာ္
ညတိုင္း ဆုေတာင္းေပးပါ့မယ္။

စက္ဘီးေပၚကလူသည္
လက္ထဲက ေဆးလိပ္ကို
အသံလာရာဘက္ လွမ္းေပးလိုက္သည္
လမ္းေဘး အေမွာင္ထဲက လူမွ
ေဆးလိပ္မီးကို မွန္းဆ၍.....
..........................................
.............................................
...........................................။

သတင္းမီဒီယာမ်ားက ပထမတြင္
ကၽြန္ေတာ့္အေပၚ သံသယရွိခဲ့ၾကသည္
ကၽြန္ေတာ့္တြင္ ကဗ်ာေရးရန္
ျပႆနာရွိေနသျဖင့္.......။

ထို႕ေနာက္
ညစ္ညမ္းကဗ်ာမ်ားေရးသားမႈႏွင့္ပတ္သက္ေသာ
အေထာက္အထားမ်ားကို ဆက္တိုက္
ေဖာ္ထုတ္ႏိုင္ခဲ့ပါသည္
ယင္းကဗ်ာနံပါတ္အရ
ကဗ်ာေရးသားရာတြင္ အသံုးျပဳခဲ့ေသာ...။

သေဘာေပၚက္ပါၿပီ အစ္မရယ္
ေရႊစြန္ၫိုနားၿပီ မဟုတ္လား
လူပ်ိဳနဲ႕အပ်ိဳေတြ႕ၾကတာ
ဘာဆန္းလို႕လဲ အစ္မရဲ႕။

ထို႕အေၾကာင္းကို
ေခါင္းႀကီးပိုင္းအျဖစ္ ေဖာ္ျပခဲ့
လူအမ်ား စိတ္၀င္စား။

တကယ္ေတာ့
ဘ၀ဘူတာမွားဆင္းခဲ့ရတာ
အစ္ကိုတစ္ေယာက္တည္း မဟုတ္ပါဘူး
ညီမေရ
ကိုယ္တို႕ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ
တံလွ်ပ္ကို ေရထင္ၿပီး....................
.................................................
................................................
...............................................
.............................................။ ။
လမင္းအို
2/5/09

ကိုယ္ေရးကိုယ္တာမသိတဲ့ ငွက္တစ္ေကာင္

ကိုယ္တိုင္လမ္းေလွ်ာက္ၾကည့္မွ လမ္းေပၚမွာ ကိုယ္လို အေျခမဲ့ေတြမ်ားေၾကာင္း
သိရတယ္ အိပ္မက္ကိုခ်ိန္တြယ္တဲ့စက္လည္း မရိွေတာ့ ကိုယ့္အတၱ
ဘယ္လိုေရာင္းေကာင္းေၾကာင္း မသိရေသး ေခါင္းထဲမွာသီဆိုမယ့္သီခ်င္း
အပိုင္းအစေတြ ယစ္မူးတုန္း ကိုယ့္စကားအမွားအတြက္ ကိုယ့္ပါးကို
ရုိက္ခဲ့ရတယ္ ခ်ိန္းေခ်ာင္တဲ့စက္ဘီးတစ္စင္းလို ေဘာင္ဘင္ခတ္တတ္တဲ့
မ်က္ႏွာေပၚက အဆီျပင္ေတြ ျခစ္ထုတ္လို႕ရေအာင္ ရႊဲသီးေနၾက ကိုယ့္လွ်ာကိုယ္
ကိုက္မိတိုင္း ဟင္းေကာင္းစားရေၾကးဆို မ်က္ခမ္းလႈပ္တိုင္း ရန္ျဖစ္ရမယ္
ႏွာေခ်မိတိုင္း အတင္းေျပာခံရမယ္ အျမီးကိုထိလို႕ ေခါင္းေထာင္ေထာင္ၾကည့္
တတ္တဲ့ အေမႊးစုတ္ဖြားနဲ႕ေခြးလုိ ငါလႈပ္ရွားသမွ် ငါ့အသားေဖာင္းၾကြဖို႕
ျဖစ္လာ ငွက္ကေလးေရ ညည္းပူေလာင္ခဲ့တဲ့ ငါ့လိပ္ျပာလွလွေတြဟာလည္း
ခုဆို ၀တ္ရည္ကိုသိုေလွာင္တဲ့ အင္းဆက္မ်ိဳးႏြယ္ျဖစ္ေနရၿပီ စိတ္လႈပ္ရွားတိုင္း
မီးခိုးအျဖစ္ခံရတဲ့ ဗူးထဲကတံဆိပ္တစ္မ်ိဳးနဲ႕ စီးကရက္ေတြ ညလူေျခ
တိတ္တိုင္း ငါ့စိတ္ေတြ နေမာ္နမဲ့ တဇြတ္ထိုး အလိုလိုက္ခံရပံုက လမ္း
ေပၚမွာ အေျခမဲ့ေတြ အိပ္မက္ကိုဘယ္လိုေရာင္းေကာင္းေၾကာင္းမသိ
ရေသး ေခါင္းထဲမွာ ယစ္မူးတုန္း ကိုယ့္စကားအမွားအတြက္ ခ်ိန္းေခ်ာင္တဲ့
စက္ဘီးတစ္စင္းလို အဆီျပင္ေတြ ရႊဲသီးေနၾက မ်က္ခမ္းလႈပ္တိုင္း ႏွာေခ်
မိတိုင္း ေခါင္းေထာင္ေထာင္ၾကည့္တတ္တဲ့ ငါ့လိပ္ျပာလွလွေတြဟာလည္း ခုဆို
စိတ္လႈပ္ရွားတိုင္း ဗူးထဲကတံဆိပ္တစ္မ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕ စီးကရက္ေတြ ငါ့စိတ္ေတြ
ကိုယ္တိုင္လမ္းေလွ်ာက္ၾကည့္မွ ခ်ိန္တြယ္တဲ့စက္လည္းမရွိေတာ့ သီဆိုမယ့္
သီခ်င္း ေဘာင္ဘင္ခတ္တတ္တဲ့ ကိုယ့္လွ်ာကိုယ္ကိုက္မိတိုင္း အျမီးကို
ထိလို႕ အေမႊးစုတ္ဖြားနဲ႕ေခြးလို ငါ့အသားေဖာင္းၾကြဖို႕ျဖစ္လာ အင္းဆက္
မ်ိဳးႏြယ္ျဖစ္ေနရၿပီ စီးကရက္ေတြအလိုလိုက္ခံရပံုက ကိုယ္လိုမ်ားေၾကာင္း
သိရတယ္ ကိုယ့္အတၱအပိုင္းအစေတြ ကိုယ့္ပါးကို ရိုက္ခဲ့ရတယ္ မ်က္ႏွာ`
ေပၚက ျခစ္ထုတ္လို႕ရေအာင္ ဟင္းေကာင္းစားရေၾကးဆို ရန္ျဖစ္ရမယ္ အတင္း
ေျပာခံရမယ္ ငါလႈပ္ရွားသမွ် ငွက္ကေလးေရ ညည္းပူေလာင္ခဲ့တဲ့ ၀တ္ရည္သိုေလွာင္
တဲ့ မီးခိုးအျဖစ္ခံရတဲ့ ညလူေျခတိတ္တိုင္း နေမာ္နမဲ့ တဇြတ္ထိုး။ ။


လမင္းအို

ခ်က္တင္စစ္တမ္း၊ မိဘမ်ားဆႏၵနဲ႕ အယ္ဒီတာမ်ား အျမင္ၾကည္လင္ေစဖို႕ကိစၥ

ထိုင္ေနက် ညကဖီးရဲ႕ လက္ဖက္ရည္၀ိုင္းမွာ ကဗ်ာဆရာ တစ္ေယာက္ကခ်က္တင္(chatting)အေၾကာင္း ေျပာလာပါတယ္။ ကေန႕ အင္တာနက္သံုးစြဲသူအမ်ားစုဟာခ်က္တင္နဲ႕တင္ အခ်ိန္ကုန္ေနၿပီး အက်ိဳးရွိဖို႕ မဖန္တီးတတ္ပံုကိုစစ္တမ္းတစ္ခုေကာက္ယူသင့္ေၾကာင္း ကိုပါ။ ဖိုးတြယ္ဟာလည္း အင္တာနက္စြဲသူတစ္ေယာက္ပါ။(ခ်က္တင္မဟုတ္)။ ကြန္ပ်ဴတာကို အေျခခံေလာက္တတ္ထားၿပီးေတာ့သိသေလာက္ တတ္သေလာက္နဲ႕ အင္တာနက္ဆိုင္ေတြမွာ ေျခရႈပ္ေနသူပါ။ ကေလးၿမိဳ႕ကအင္တာနက္ဆိုင္မွန္သမွ် ဖိုးတြယ္မထိုင္ဖူးတဲ့ဆိုင္ မရွိပါဘူး။ တာဟန္းဘက္ကႏွစ္ဆိုင္၊ သံုးဆိုင္ေလာက္ပဲ ရွိပါမယ္။ ခုဆို ကေလးမွာကအင္တာနက္ဆိုင္ေပါင္း (၁၀)ဆုိင္ေလာက္ ရွိမယ္။ပံုမွန္သံုး(၄၀၀)နဲ႕(၅၀၀)က်ပ္ထိရွိတယ္။ မန္ဘာ၀င္ထားရင္ေတာ့ တစ္နာရီကို၃၀၀ က်ပ္ပါ။ ဖိုးတြယ္ အင္တာနက္စသံုးကာစကလည္း ခ်က္တင္နဲ႕ စခဲ့တာပါပဲ။(ဘယ္သူမဆို ခ်က္တင္နဲ႕ပဲ စမယ္ထင္ပါရဲ႕)။ ေနာက္မွ ဘေလာ့ဂ္ေတြ၊၀ဘ္ဆိုက္ေတြထဲ ၀င္ၾကည့္တတ္လာတယ္။ ကိုယ္က စာေပ၀ါသနာပါသူဆိုေတာ့ ကဗ်ာဆိုက္၊စာဆုိက္ေတြရယ္၊ ဗဟုသုတရမယ့္ဆိုက္ေတြရယ္ထဲ မၾကာခဏ ၀င္ဖတ္ေလ့ရွိတယ္။ကိုယ္ကုန္မယ့္ ပိုက္ဆံနဲ႕ တန္ေအာင္ လုပ္ရတာေပါ့။ SHADE နဲ႕ဖိုးတြယ္ဆက္မိတာကလည္း အင္တာနက္ရဲ႕ အက်ိဳးေက်းဇူးေၾကာင့္ပါပဲ။ စာတစ္ပုဒ္ေရးဖို႕အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ဆြဲတဲ့ ဖိုးတြယ္အဖို႕ ခုပို႕၊ခုေရာက္တဲ့ အီးေမးလ္ကလည္းေတာ္ေတာ္ထိေရာက္တဲ့ စနစ္ပါ။ ကဗ်ာဆရာေျပာတဲ့ ခ်က္တင္စစ္တမ္းဘက္ျပန္လွည့္မယ္ဆိုရင္ ယေန႕ သံုးစြဲသူအမ်ားစုဟာ ဂ်ီေတာ့ စကားေျပာဖို႕ရယ္၊ဂိမ္းေဆာ့ဖို႕ရယ္၊ အျပာ၀ဘ္ဆိုက္ေတြဆီ ခရီးႏွင္ဖုိ႕ရယ္ေလာက္ အားသန္တာကိုေတြ႕ရမွာပါ။ ဂ်ီေတာ့ စကားေျပာျခင္းမွာက မိန္းကေလးေတြပိုမ်ားၿပီးဂိမ္းကစားျခင္းမွာေတာ့ က်ား/မ အခ်ိဳးညီေလာက္ပါတယ္။ အျပာ၀ဘ္ဆိုက္ေတြကေတာ့ေယာက်္ားေလးေတြပဲ မ်ားမွာေပါ့ေနာ္။ (ဒါက ဖိုးတြယ္ျမင္တဲ့အျမင္ပဲျဖစ္ပါတယ္။ လြတ္လပ္စြာကန္႕ကြက္ႏိုင္ပါတယ္ခင္ဗ်)။ ဖိုးတြယ္ကေတာ္ကသူ႕ရဲ႕ အင္တာနက္အေတြ႕အႀကံဳတစ္ခု ေျပာျပပါတယ္။ သူ ခ်က္တင္ထိုင္ေနတုန္းမွာေတာသားဂိုက္ေပါက္ေနတဲ့ ေယာက်္ားေလးႏွစ္ေယာက္ဟာ အရက္မူးမူးနဲ႕အင္တာနက္ဆိုင္ထဲကို ၀င္လာၾကပါတယ္။ ေနရာတစ္ေနရာယူၿပီးေတာ့ နံေဘးကဖိုးတြယ္ကေတာ္ကို "ညီမေလး..ညီမေလး..ဟုိလိုုဆိုက္ေတြက ဘယ္လိုၾကည့္ရသလဲ"လို႕ ေမးျမန္းပါသတဲ့။.ဖိုးတြယ္ကေတာ္ကလည္း ရွက္ရွက္နဲ႕" ဘာေတြလာေျပာေနတာလဲ" လို႕ ေအာ္ေတာ့ ဆိုင္ရွင္က အဲဒီႏွစ္ေယာက္ကို ေခ်ာ့ေမာ့ၿပီးဆိုင္ျပင္ပို႕လိုက္ရပါတယ္။ ဆိုလိုတာက အဲဒီႏွစ္ေယာက္ဟာေတာရြာမွာေနထုိင္ၿပီး ၿမိဳ႕ေပၚေရာက္လိုက္ လူရည္လည္ၿမိဳ႕သား သူငယ္ခ်င္းကအင္တာနက္ အဲဒီလို ဆိုက္ေတြၾကည့္လို႕ရတယ္ဆိုၿပီး နတ္လမ္းညႊန္လိုက္ျခင္းျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ား-က်ားခ်င္း မေမးဘဲ မိန္းကေလးကိုသြားေမးေတာ့ ပါးရိုက္မခံရတာ ကံေကာင္းလို႕ ဆိုရပါမယ္။ သိေတာင္ ဘယ္သူကေျပာပါ့မလဲေနာ္။
××××××××××=========×××××××××××××

မနက္အိပ္ယာထစအခ်ိန္မွာပဲ အိမ္ေရွ႕က ဆူညံပူညံသံကို ၾကားလိုက္ရတယ္။နားစြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အေမျဖစ္သူက သားကို ေျပာေနတဲ့အသံပါ။ " နင္ကေက်ာင္းမသြားပဲ ဘာျဖစ္လို႕ငါ့ေနာက္လိုက္ခ်င္ရတာလဲ။ေက်ာင္းမသြားခ်င္ရေအာင္ နင္က ဘာေကာာင္မို႕လဲ"။ နည္းနည္းစိတ္၀င္စားလာလို႕အျပင္ထြက္ၾကည့္မိပါတယ္။ သူငယ္တန္း ဒါမွ မဟုတ္ ပထမတန္းအရြယ္ေက်ာင္းသားတစ္ဦးက ဖိုးတြယ္တို႕အိမ္ေရွ႕နားေလာက္မွာ ရပ္ၿပီးငိုေန(ဂ်ီေန)ပါတယ္။ အေမျဖစ္သူကေတာ့ ေျခလွမ္းႏွစ္ဆယ္အကြာေလာက္မွာပါ။သူ႕ေနာက္မွာက စက္ဘီးတစ္စီးကို ေဒါက္ေထာက္ရပ္ထားပါတယ္။ ျဖစ္ပံုကအေမအလုပ္သြားမယ့္ေနာက္ကို ကေလးငယ္က လိုက္ခ်င္တာျဖစ္မွာပါ။ " နင္က
စာမတတ္ရင္ ဘာသြားလုပ္စားမွာလဲ။ မိဘက မရွိမဲ့ ရွိမဲ့နဲ႕ ေက်ာင္းထားေပးရတာ။ငါတို႕တုန္းက ေက်ာင္းတက္ခ်င္လို႕ေတာင္ မတက္ခဲ့ရဘူး...ဟင္း" အေျပာခံေနရတဲ့ကေလးငယ္ နားလည္ မလည္ေတာ့ မသိပါဘူး။ နားေထာင္ေနတဲ့ဖိုးတြယ္ေတာ့စဥ္းစားဖို႕အေၾကာင္း ျဖစ္လာတယ္။ ဖိုးတြယ္မ်က္စိေရွ႕မွာ ျမင္ေနရတဲ့ကေလးငယ္ကို ေငါက္ငမ္းၿပီး ေက်ာင္းတက္ခိုင္းေနတဲ့ ကေလးအေမဟာ ပညာအရည္အခ်င္းေလးတန္းခန္႕သာရွိရပါမယ္။ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ကိုယ္ေတြမသင္ယူခဲ့ရတဲ့ ပညာကို ကိုယ့္သားသမီးေတြ တတ္ေစခ်င္တာ မိဘတိုင္းရဲ႕ ဆႏၵပါ။
ဒါေၾကာင့္လည္း တာ၀န္၀တၱရားအရ ေက်ာင္းအပ္၊ ေက်ာင္းထား၊ေက်ာင္းသြားခိုင္းတာမဟုတ္ဘဲ ဘ၀ေကာင္းစားဖို႕အတြက္ လိုအပ္တဲ့ ပညာရပ္ေတြကိုသင္ယူတတ္ေျမာက္ေစခ်င္လို႕ ေက်ာင္းတက္ခိုင္းတာပါ။ စပ္မိလို႕ေျပာရရင္ဖိုးတြယ္အေဖနဲ႕ အေမက ေရွးေခတ္ ကိုးတန္းနဲ႕ေလးတန္းေအာင္ေတြပါ။ အေဖကဌာနတစ္ခုက ၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ၿပီး အေမကေတာ့ မီွခိုပါ။ အဲဒီေခတ္ပညာေရးအရအဂၤလိပ္စာကို ငါးတန္းေရာက္မွ သင္ယူရေတာ့ အေမ့မွာ အဂၤလိပ္စာ အားနည္းပါတယ္။တစ္ခါတစ္ခါ ၀ယ္လာတဲ့ႏိုင္ငံျခားျဖစ္ေဆးေတြရဲ႕အမည္နဲ႕အဓိပါယ္ေဖာ္ခိုင္းတာ၊ သူ မၾကားဖူးတဲ့ ေကာ္ဖီအမ်ိဳးအစားသစ္ေတြကိုဘယ္လုိေခၚသလဲဆိုၿပီး ေမးတတ္တာေတြရွိပါတယ္။ ဆိုလိုရင္းက အဲဒီလို မိဘေတြကေနဖိုးတြယ္တို႕ကို ဆယ္တန္းေအာင္ရံုမက တကၠသိုလ္အဆင့္ထိပါ ပညာသင္ေစခဲ့ပါတယ္။မိဘေတြရဲ႕ ကိုယ္က်ိဳးမဖက္တဲ့ ဆႏၵပါ။ " ငါတို႕အတြက္မဟုတ္ဘူး၊နင္တို႕အတြက္ဟဲ့...နင္တို႕အတြက္" လို႕ အေမက ေျပာတတ္ပါတယ္။ ဒါကမနက္ခင္းတစ္ခုမွာစဥ္းစားမိတဲ့ အေတြးပဲျဖစ္ပါတယ္။

××××××××××=========×××××××××××××

စာေပမိတ္ေဆြတစ္ဦးရဲ႕ အကူအညီနဲ႕ ကြာလတီမဂၢဇင္းတစ္ခုမွာ ကေလးေဒသကသတင္းေလးေတြ လစဥ္ေရးခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ နာမည္ရ မဂၢဇင္းတစ္ခုကေနကေလးသတင္းအတြက္ စာမ်က္ႏွာ သပ္သပ္ေပးႏိုင္တယ္ဆိုကတည္းက အယ္ဒီတာေတြရဲ႕သေဘာထားကို သိျမင္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဖိုးတြယ္ရဲ႕ ညံ့ဖ်င္းမႈေၾကာင့္လစဥ္မေရးႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။ ေက်ာင္းက တစ္ဖက္ရယ္၊ ကင္မရာ မရွိတာရယ္ေၾကာင့္လည္းပါတာေပါ့။ ဖိုးတြယ္မွာက ဘယ္ဘ၀က ပါရမီပါခဲ့သလဲမသိဘူး။ သတင္းေရးဖို႕ အေတာ္၀ါသနာပါတဲ့သူပါ။ ဓာတ္ပံုအခက္အခဲကို မိတ္ေဆြမ်ားအကူအညီနဲ႕ ေျပလည္ေစခဲ့ၿပီးမဂၢဇင္းအတြက္ စာေပဆိုင္ရာ သတင္းေလးေတြ ေရးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္..အဲဒီသတင္းေတြအတြက္ ဖိုးတြယ္ စာမူခ လံုး၀မရခဲ့ပါဘူး။ ဟ-ဒါဆို အယ္ဒီတာလြန္တာေပါ့ ဆိုရင္လည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ရန္ကုန္မွာရွိေနတဲ့ စာေပမိတ္ေဆြကိုပဲသေဘာတူညီစြာ စာမူခ ထုတ္ခြင့္ေပးထားလို႕ပါ။ လက္ေဆာင္မဂၢဇင္းကိုေတာ့ပို႕ေပးပါ ဆုိတာလည္း အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ တစ္အုပ္ ႏွစ္အုပ္သာရၿပီးဒီကပဲ အေဟာင္း ျပန္၀ယ္ထားရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဖိုးတြယ္ စိတ္မပ်က္ပါဘူး။ရန္ကုန္က အခက္အခဲကို ဖိုးတြယ္နားလည္ပါတယ္။ ကိုယ္ေရာက္ခဲ့တုန္းက ကိုယ္ေတြ႕သိခဲ့ရတာပဲေလ။ ဒီလိုနဲ႕ တစ္လျခား၊ႏွစ္လျခားေလာက္ သတင္းေလးေတြပါတတ္ခဲ့ပါတယ္။ တစ္ေန႕မွာေတာ့ ကေလးက ကဗ်ာဆရာတစ္ေယာက္ကရန္ကုန္သြားမယ္ဆိုလာပါတယ္။ ဇနီးနဲ႕သမီးကို ေယာကၡမလက္ ေသခ်ာအပ္ထားၿပီးသူကေတာ့ ရန္ကုန္မွာ အလုပ္ရွာရင္း တစ္ႏွစ္၊ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ ေနမယ္တဲ့။ဟုတ္ၿပီဗ်ာ-ဒါဆို ခင္ဗ်ားရန္ကုန္ေရာက္စမွာ သြားေရးလာေရးခက္ခဲမယ္ဗ်ာ။ေနေရးစားေရးကေတာ့ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမို႕ အဆင္ေျပၿပီထား။ ဒါေၾကာင့္ကၽြန္ေတာ့္စာမူခေတြ ထုတ္သံုးလိုက္ဗ်ာလို႕ ေျပာမိလိုက္ပါတယ္။ရန္ကုန္ေရာက္သြားေတာ့ ဖိုးတြယ္စာမူေတြ မဂၢဇင္း သံုးေလးေစာင္မွာပါလိုက္ေတာ့ သူ႕ကိုပဲ စာမူခထုတ္သံုးေစၿပီး စာအုပ္ေလးသာ ပို႕ေပးပါလို႕ဆိုျဖစ္တယ္။ ဒီလိုနဲ႕ ကေလးသတင္းေလးေတြ ပါလာေတာ့ ခင္ဗ်ားထုတ္လိုက္ေနာ္လို႕ ဖုန္းဆက္ေျပာေတာ့ သူက ရန္ကုန္မွာရွိေနတဲ့ စာေပမိတ္ေဆြကထုတ္သြားၿပီလို႕ေျပာတယ္။ စာေပမိတ္ေဆြဆီ ဖုန္းဆက္ေမးမိေတာ့လည္း..အဲဒီကဗ်ာဆရာထုတ္တာပဲကြလို႕ ျပန္ေျဖပါတယ္။ ဖိုးတြယ္ မ်က္စိေတြ ေခါင္းေတြလည္သြားပါတယ္။ ဒါနဲ႕ မဂၢဇင္းတိုက္ကို ဖုန္းဆက္ၿပီး အယ္ဒီတာကို " ဆရာကၽြန္ေတာ့္သတင္းေတြအတြက္ ကၽြန္ေတာ္ စာမူခလည္း တစ္ခါမွ မရခဲ့ပါဘူး။ဆရာတိုက ပို႕ေပးတဲ့ လကလည္း ခုထိ စာအုပ္ေကာ၊ စာမူခေကာ လံုး၀ေရာက္မလာပါဘူး။ဒီလလည္း ဘယ္သူထုတ္သလဲကို မသိဘူး။ သူထုတ္တာ၊ ငါထုတ္တာ ျဖစ္ေနတယ္။ေရးခ်င္စိတ္ေတာင္ မရွိေတာ့ဘူးဗ်ာ" ေျပာလိုက္တယ္။ အယ္ဒီတာကလည္း "ကၽြန္ေတာ္တို႕က စာမူေရာက္လာရင္ သံုးသင့္တယ္လို႕ထင္ရင္ သံုးေပးပါတယ္။ဒီလိုမ်ိဳး စာမူခအရႈပ္အရွင္းေတြရွိလာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕လည္းစိတ္ညစ္တယ္ဗ်ာ။ ေနာက္ လစဥ္လည္း ေရာက္မလာေတာ့ ေနရာအတြက္က နည္းနည္းေခါင္းရႈပ္တယ္ဗ်" လို႕ ျပန္ေျပာပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ ဖိုးတြယ္ မဂၢဇင္းကိုသတင္းေတြ မပို႕ျဖစ္ေတာ့ဘူး။ ေရးခ်င္စိတ္ကုန္သြားတာလည္း ပါတာေပါ့။ ေနာက္..ကဗ်ာဆရာ ကေလးကို ျပန္ေရာက္လာတယ္။ စာေပမိတ္ေဆြလည္း အလည္ျပန္လာပါတယ္။ဖိုးတြယ္က ဘယ္သူပဲ ထုတ္ထုတ္ ကိုယ္ျပန္မရေတာ့မွာမို႕ ဘယ္သူထုတ္သလဲအေသအခ်ာမေမးေတာ့ပါဘူး။ ေနာက္ ၿမိဳ႕ခံ ကဗ်ာဆရာတစ္ေယာက္က အဲဒီမဂၢဇင္းကိုကဗ်ာေတြပို႕ထားလို႕ ေရြး/မေရြးကို တယ္လီဖုန္းနဲ႕ ဆက္သြယ္ၿပီးေမးၾကည့္ပါတယ္။ အဲဒီမွာ မဂၢဇင္းက ျပန္ေျပာလိုက္တာက "အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ ကေလးက စာမူေတြကိုမေဖာ္ျပေတာ့ပါဘူး"လို႕ဆိုပါသတဲ့။ အဲဒီအေၾကာင္း သူကျပန္ေျပာလို႕ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုတာ ဒီမွာအေျဖရွာၾကည့္ေတာ့ ဖိုးတြယ္အပါအ၀င္ ရန္ကုန္က စာေပမိတ္ေဆြနဲ႕ကဗ်ာဆရာတို႕ေၾကာင့္လို႕ သိရတယ္။ စိတ္မေကာင္းျခင္း ျဖစ္ရပါတယ္။ အဲဒီစာေပမိတ္ေဆြနဲ႕ ကဗ်ာဆရာတို႕ ဘာေတြေျပာၿပီး ဘာေတြလုပ္ခဲ့တယ္ဆိုတာ သူတို႕ပဲသိပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ မည္သို႕ပင္ျဖစ္ေစ ကိုယ့္ၿမိဳ႕သားေတြပဲဆိုေတာ့...အျပစ္ျမင္လို႕ကလည္း မေကာင္းဘူးမို႕လား။ မဂၢဇင္းအယ္ဒီတာအဖြဲ႕ကိုသာလူကိုမေရြးဘဲ စာ ကိုပဲ ေရြးခ်ယ္သင့္ေၾကာင္း ေျပာလိုပါတယ္။ အဖုအထစ္ေလးတစ္ခုေၾကာင့္ နယ္က ကဗ်ာဆရာေတြရဲ႕ လမ္းစကို မပိတ္သင့္ပါဘူး။ နယ္က...ကဗ်ာဆရာေတြဟာ စာမူခ၊ စာအုပ္လက္ေဆာင္ ရသည္ျဖစ္ေစ၊ မရသည္ျဖစ္ေစ စိတ္မပ်က္ဘဲ
စာေပခ်စ္စိတ္တစ္ခုတည္းနဲ႕သာ ရပ္တည္ေနသူမ်ားျဖစ္ေၾကာင္းကေလး-ေတာင္ညိဳစကားကေန ဆိုလိုက္ခ်င္ပါတယ္။

အားလံုးအျမင္ၾကည္လင္ႏိုင္ၾကပါေစ။ ။




တြယ္တြယ္ထြဏ္း(ကေလးၿမိဳ႕)
၂၀-၁၂-၂၀၁၀